Όταν η υπομονή μας εξαντλείται…

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

«Δεν αντέχω άλλο κλαίει όλη μέρα, πραγματικά δεν ξέρω τι να κάνω!»

«Δεν ακούει τίποτα από ό,τι λέω και συνεχίζει να αφήνει ακατάστατο το σπίτι».

«Με έχει εξουθενώσει, όλη μέρα τρέχει μέσα στο σπίτι και δεν ξέρω τι να κάνω».

 

Αυτές ίσως είναι μερικές φράσεις που έχουμε πει όλοι μας σε κάποια στιγμή που αντιλαμβανόμαστε ότι δεν αντέχουμε άλλο. Τα παιδιά όπως και να το κάνουμε έχουν πάρα πολύ ενέργεια την οποία με κάποιο τρόπο θα πρέπει να τη δαπανήσουν μέσα στην ημέρα.

Τι κάνουμε στις περιπτώσεις που αναφέραμε με την ενέργεια των παιδιών; Είμαστε σίγουροι ότι τα έχουμε κάνει όλα σωστά ή κάτι κάνουμε λάθος – μια συμπεριφορά που δεν απευθύνεται σε παιδιά και παρεπόμενα εκείνα αντιδρούν;

 

  1. Μάθετε να καταλαβαίνετε το παιδί σας!

Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε να καταλαβαίνουμε το παιδί μας από τις πρώτες κι όλας μέρες της ζωής του. Τα παιδιά συνήθως δεν αντιδρούν χωρίς λόγο και εάν ακόμα αντιδρούν πολύ, αυτό σημαίνει πως δεν έχουμε λάβει σωστά το ρόλο της διαπαιδαγώγησής τους.  Δηλαδή είτε τα αφήνουμε ανεξέλεγκτα να κάνουν ό,τι θέλουν και δεν τους χαλάμε χατίρι, είτε δεν ασχολούμαστε μαζί τους, είτε ασχολούμαστε αλλά δεν βάζουμε όρια σαν γονείς και δεν κρατάμε το ρόλο μας.

Έτσι θα πρέπει να “διαβάζουμε” τα “θέλω” του και να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με τα “πρέπει”.

  1. Ας δράσουμε και όχι να αντιδράσουμε σωστά και να βρούμε λύσεις

Εάν ένα μωρό κλαίει συνεχώς είναι συνήθως γιατί είτε πεινάει και δεν το έχουμε ταΐσει αρκετά, είτε γιατί έχει κολικούς ( εάν είναι μικρότερο από 3 μήνες συνήθως). Ας συμβουλευτούμε το παιδίατρό μας που γνωρίζει το βάρος του και το λόγο ακριβώς που πεινάει και τι άλλο χρειάζεται όπως και για τους κολικούς. Ας ακολουθήσουμε πιστά ένα πρόγραμμα και να ξεκινήσουμε επίσης να βγάζουμε το παιδί βόλτες ώστε να νιώσει καλύτερα.

Εάν δεν μας ακούει, συνήθως φταίμε εμείς γιατί δεν έχουμε μάθει να επιβαλλόμαστε στα παιδιά. Αυτό δεν σημαίνει αυστηρότητα και μόνο, σημαίνει ευελιξία στη συμπεριφορά μας και να θέσουμε όρια. Θα έχουμε ακούσει πολλές φορές την έννοια “μου πήρε τον αέρα’, ας μην μας πάρει τον αέρα λοιπόν από την κούνια κι όλας. Θα πρέπει να έχουμε σταθερές απόψεις, να εμπνέουμε ασφάλεια – να μην δείχνουμε ότι είμαστε αγχωμένοι με τη συμπεριφορά τους και εν τέλει να επιβάλλουμε τις απόψεις μας και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Δεν είναι τόσο δύσκολο, είμαστε ενήλικες και πιο έξυπνοι από ένα μικρό παιδί, ας μάθουμε να είμαστε ευέλικτοι…

  1. Στα δύσκολα τους ειδικούς!

Δεν είναι ντροπή, ούτε χαμένος χρόνος, ούτε χαμένο χρήμα να ρωτήσουμε έναν παιδίατρο, ένα παιδοψυχολόγο, κάποιον ο οποίος θα μας δώσει την ώθηση και τις σωστές κατευθύνσεις. Η σωστή διαπαιδαγώγηση θα βοηθήσει για να πλάσουμε ένα σωστό χαρακτήρα – όσο μπορούμε, γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα και δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο!